گزارش فیگارو از جریان ناپدید شدن شهرام امیری ، دانشمند هسته ای ایران

 

فیگارو در گزارشی به قلم دلفین مینوئی ، روزنامه نگار و گزارشگر مسائل خاورمیانه ، در شماره 8 دسامبر ، به شرح چگونگی ناپدید شدن شهرام امیری ، دانشمند هسته ای ایران در عربستان و واکنشهای ایران ، عربستان و ایالات متحده به این واقعه پرداخته است . مینوئی گزارش خود را با طرح این سئوال آغاز کرده است ،

آیا ناپدید شدن شهرام امیری در طول سفر حج در عربستان ، بنا بر ادعای ایران یک آدم ربائی از سوی عربستان وآمریکا بوده است یا باز هم فرار خود خواسته و پناهنده شدن یک کارشناس و پژوهشگر مطلع در امور هسته ای به آمریکا  ؟

  فیگارو گزارش خود را اینگونه ادامه میدهد ، جریان این ناپدید شدن در ماه مه و در جریان سفر حج به عربستان سعودی  صورت گرفته است و آقای امیری در موعد مقرر به ایران بازنگشته است  تهران در ابتدا ناپدید شدن وی را نادیده میگیرد و دراین باره سکوت میکند  . برای اولین بار و در اواخر تابستان بود که روزنامه الشرق الأوسط ، مستقر در لندن به افشای این حادثه میپردازد و پس از آن نشریات عربی به صورت گسترده ای به این جریان میپردازند و شهرام امیری را یک کارشناس و دانشمند اتمی معرفی میکنند  .

 مدتی بعد منوچهر متکی وزیر امور خارجه ایران در یک کنفرانس مطبوعاتی در تاریخ 7 اکتبر و بعد از هفت ماه سکوت ، مدعی میشود  که شهرام امیری در طول مراسم حج توسط آمریکا ربوده شده است و وی جزئی از یک لیست یازده نفره ای است که توسط ایالات متحده ربوده شده اند . روزنامه محافظه کار “جوان” چاپ تهران ، سازمان سیا را ربودن شهرام امیری متهم میکند و مدعی میشود که وی بلافاصله پس از ورود به عربستان توسط مأموران این کشور بازجوئی شده است و سه روز بعد پس از خروج از هتلی در شهر مدینه ، هرگز بازنگشته است .البته این روزنامه شهرام امیری را یک پژوهشگر ساده فیزیک معرفی میکند که در دانشکده فنی “مالک اشتر” مشغول به خدمت بوده است .دلفین مینوئی ادامه میدهد که این حادثه ، تداعی کننده حادثه ای مشابه است که دو سال پیش رخ داد بود که در آن یک افسر سابق سپاه پاسداران  به نام “علیرضا اصغری ” در خارج از ایران دستگیر شد ، دلفین ادامه میدهد که واشینگتن در انجام این کارها مهارت زیادی دارد . آمریکا همین یک هفته پیش فاش کرد که یک قاچاقچی اسلحه را به نام ” امیر اردبیلی ” را دستگیر کرده است .همچنین یک مهندس ایرانی به نام ” مجید کاکاوند ” در فرانسه و بنا بر درخواست قضائی آمریکا در بازداشت خانگی به سر میبرد .وی از سوی آمریکا متهم است که مواد صنعتی تحریم شده را برای تهران خریداری میکرده است .

 مینوئی  مینویسد ، به عقیده کارشناسان این حوادث نوعی فرار این اشخاص و پناهنده شدن آنها به خارج تلقی میشود و یا ممکن است  نوعی ناپدید شدن همراه با “رضایت ” باشد ! دلفین در آخر این گزارش به نقل از یک مقام سابق سپاه پاسداران که اکنون به سازمان سیا پیوسته است مینویسد ، در ایران وجود یک اختلاف و شکاف عمیق داخلی ، برخی از مقامها و شخصیتهای ایران را با این چالش مواجه کرده است که دیگر توان بازشناسی خود را در ایران ندارند و این افراد معمولا در یک کشور ثالث همچون عربستان سعودی مورد استفاده قرار میگیرند .

 

منبع : فیگارو

به قلم : دلفین مینوئی

ترجمه و برگردان : اَلفی – بابیلونسکای  بلاگ

ایران و نخستین درس برای اوباما

عبدالرحمن الراشد ، نویسنده برجسته روزنامه الشرق الأوسط ، در شماره 25 اکتبر مقاله ای تحت عنوان  ” ایران ، درس نخست برای اوباما  ”   نوشته و در آن به آثار بازیهای سیاسی ایران بر موقعیت باراک اوباما پرداخته است ، استاد الراشد مقاله خود را اینگونه آغاز میکند .

کره شمالی هنگامی از لجبازیهای هسته ای خود دست کشید و حاضر به تعلیق برنامه های هسته ای  خود و امحاء یکی از مراکز هسته ای شد که در مقابل آن  آمریکا  ، حاضر به دادن امتیازهایی اندک از جمله کمک مالی محدود و رفع تحریمهای اقتصادی  گردید .

تعلیق تحریم های اقتصادی و ترغیب کردن ژاپن به کمکهایی هر چند محدود درست زمان زمامداری رئیس جمهور قبلی آمریکا یعنی جرج دبلیو بوش اتفاق می افتاد ، که خود اصراری شدید به فشارهای بین المللی و اقتصادی علیه دولت پیونگ یانگ داشت  .

اما این التزامها دیری نپائید ، چرا که دولت کره شمالی خیلی زود به رفتارهای سیاسی  گذشته خود بازگشته و از راهی که جرج بوش برای خروج از بحران اندیشیده بود ، بازگشت .

 هم اکنون ، باراک اوباما در برابر دو خطر جدی و بزرگ قرار گرفته است ،

یکی ، کره شمالیِ تجدد یافته تر از گذشته ، دیگری ایرانی  با مشخصات تازه !

ایرانی که تا کنون ، سیاست های باراک اوباما در برابرش منفعلانه بوده است . همانطور که نشست بین الملی وین که با فرض اتخاذ برخور شدید تر با نظام تهران در صورت عدم پاسخگوئی به درخواستهای بین المللی جهت تحویل ذخایر غنی شده اورانیم ، تشکیل شده بود ، بدون هیچ دستاورد مثبتی پایان یافت و این تهران بود که با خرید وقت و سعی در ایجاد شکاف بین کشورهای طرف مذاکره خود ،  به گیریزگاه دیگری رسید .

عقیده من بر این است  ، که تلاش ایران در جلب نظر برخی کشورها غربی ، برای خرید زمان چند هفته ای و موفقیت در آن ، مسلما به اختلاف و شکاف در نظرات جامعه بین المللی منجر خواهد شده و این یعنی به دست آوردن زمان از سوی تهران …همان شیوه و سیاستی که صدام از درک آن عاجز ماند و این عدم درک به برخورد سریعتر جهان  با وی و سرنگونیش منجر شد .

در حالی که  منطقه ما ، مملو از سلاح ، ستیزه جو ، نفت و ترور شده است ، مسلما ایران برای رسیدن به خواسته های هسته ای خود ، نخواهد توانست از همان شیوه و اسلوب کره شمالی پیروی کند . چرا که تفاوت بزرگ بین  شرایط این دو کشور همانا وجود سرشار منابع انرژی همچون نفت است و این تفاوت است که منطقه را برای کل جهان ، نسبت به منطقه کره ، مهمتر کرده است .

اما رسیدن ایران به شرایطی مشابه شرایط کره شمالی مسئله ایست که برنارد کوشنر ، وزیر خارجه فرانسه از آن به عنوان ” نشستن منطقه بر روی بشکه باروت ” یاد میکند ، اظهار نظری که جمهوری اسلامی در بهره گیری از آن برای ایجاد یک درگیری مصلحتی با فرانسه به خوبی بهره گرفته است ، و از این تنش برای ایجاد شکاف در صف جهانی !

به طبع دولت ایران به عمد بر اختلافات با دولت فرانسه دامن میزند ، چرا که میداند ، فقط فرانسه است که میتواند غنی سازی اورانیم را در حد استفاده جهت مصارف پزشکی برای ایران فراهم کند .

کما اینکه دیدیم چگونه نظام  ایران ، باراک اوباما را با آخرین تصمیمش ، در صحنه اختلافات جهانی به سخره گرفت  ، آنجا که باراک اوباما در جریان اختلاف نظرش با دیگر کشورها که میگفتند ، ایران هرگز حاضر به همکاری واقعی و صادقانه با جامعه جهانی نخواهد شد و اوباما معتقد به نظری دیگر بود ، ایران ابتدا و در جریان نشست کشورهای بزرگ به نمایندگی از جامعه بین الملل ، شرایط آنان را مبنی بر غنی کردن اورانیم ذخیره خود در خارج از ایران پذیرفتند و نشست را به پایان بردند ، اما بعد از آن بر نظریه مخالفان اوباما صحه میگذارد و بعد از گذشت چند ساعت از بازگشت تیم مذاکره کنده به تهران  ، اعلام میکند ، نه اینکه قصد ندارد اورانیم خود را به خارج تحویل دهد بلکه مایل است ، اورانیم غنی شده مورد نیاز خود را از کشورهای دیگر خریداری کند .

اگر اینبار و در فرصت باقی مانده ، ایران به صورت واقعی ثابت نکند که در رسیدن به توافق با جامعه بین الملل جدی  و صادق است ، انگاه این پرزیدنت اوباما خواهد که موقعیتش را در برابر منتقدان خارج و داخل دولتش از دست خواهد داد .

این حقیقت را پنهان نمیکنم که نشست اخیر در وین و مذاکرات ، کاملا با شکست مواجه شده است و این شکست طبیعتا دشمنی ایران را افزایش داده است . تا آنجا که یکی از دیپلماتهای حاضر در نشست به من گفت :

گمان میکردیم حکومت ایران در این نشست تلاش دارد تا تنیجه مذاکرات را به سوی توافق بر سر غنی سازی اورانیم خود در خارج از ایران سوق دهد ، اما در کمال غافلگیری دیدم آنچه را ایران در جریان نشست ادعا میکرد ، دروغی بیش ، ولی با شکل تازه تر نبوده است    .

و اکنون….این اولین درس و آموزش برای پرزیدنت باراک اوباما در شناخت هر چه بیشتر و واقعی تر از منطقه ما خواهد بود .

منبع : الشرق الأوسط

ترجمه و برگردان : اَلفی – بابیلونسکای بلاگ

آیا رابطه میان ایران و اسرائیل ، نهائی خواهد شد ؟

 

طارق الحمید سردبیر روزنامه  فرامنطقه ای الشرق الأوسط ( چاپ لندن ) در سر مقاله شماره 18 اکتبر به بررسی نتایج احتمالی

مذاکرات وین ، نقش روسیه با توجه به اظهارات سرگئی لاورف ، در این مذاکرات و تأثیر گذاری آن بر روابط ایران و اسرائیل پرداخته است .

طارق الحمید مقاله را چنین آغاز میکند ،

در حالی که جامعه جهانی ،  به خصوص کشورهای منطقه با نگرانی در انتظار نتایج مذاکرات غرب و ایران و نشسته است ، نتایجی

 

 که رویارویی و یا عدم رویارویی غرب با ایران و اسرائیل با ایران را در پی خواهد داشت ، به نظر میرسد روسیه ، کشوری که

 دوستی مشترک برای  دولتهای حاکم بر ایران و اسرائیل محسوب میشود ، با نظری متفاوت به نتایج این مذاکرات مینگرد !

 

 

آنجا که سرگئی لاورف ، وزیر امور خارجه روسیه در مصاحبه ای مستقیم با کانال ” روسیه امروز ” ، خبرگزاری نووستی و رادیو “

صدای روسیه ” میگوید :

” مسئله مهم آن است که برای ایجاد رابطه میان اسرائیل و ایران تلاش کنیم ، زیرا انجام این مهم ، مسئله ای غیرممکن نیست “

 

سرگئی لاورف درباره این پیشنهاد ، یاسر عرفات رهبر پیشین فلسطیتنیان را مثال میزند و می افزاید ، کسی گمان نکند که اسرائیل

دراین باره گفتگوئی تازه کرده است ، کما اینکه این روابط بین ایران و اسرائیل در گذشته هم وجود داشته است ، تا آنجا که اسرائیل

در حکومت گذشته یعنی زمان شاه ، پیشنهاد بسط و گسترش سیستمهای موشکی و هسته ای را به ایران میدهد .

 همانطور که پشیتیبانی نفتی گسترده ایران در زمان شاه از دولت تل آویو بر کسی پوشیده نیست .

لاورف می افزاید ، نمیدانم چه وقت ، ولی آنچه مسلم است این است که رابطه و تفاهم بین ایران و اسرائیل شکل خواهد گرفت و آنچه

اکنون در الویت است ، خویشتنداری بیشتر دو کشور ، به خصوص اسرائیل و عدم یاری جستن از گزینه جنگ است .

اکنون ما در برابر یک نظریه قرار گرفته ایم ، نظریه ای که همان دیدگاه مطرح شده از سوی لاورف میباشد ،

ما اکنون به خوبی میدانیم که روسها در پیشبرد چند دیدگاه مختلف و البته در تعارض با یکدیگر از تبحر خاصی برخوردارند .

 

همانطور که این خبرگی روسها را بارها مشاهده کرده ایم  ، و آخرین آن را در جریان افشای تأسیسات هسته ای مخفی در قم  نظاره گر

بودیم ، آنجا که روسها بلافاصله بعد از اعلام این تأسیسات اظهار بی اطلاعی و عدم ارتباط با این تأسیسات میکنند .

روسیه برای جلوگیری از رویاروئی های دیپلماتیک با غرب و یا چشم پوشی از منافعش در ایران ، باید اعلام برائت میکرد ، در

صورتی که ارتباط تنگاتنگ روسها با تمامی برنامه های هسته ای ایران بر همگان واضح و روشن است .

در هر صورت آنچه دراظهارات لاورف ، مهمتر مینماید ، فقط پیشنهاد وی برای ایجاد این روابط میان اسرائیل و ایران نیست ، بلکه

 ” اطمینان و علم سرگئی لاورف وزیر خارجه روسیه از برقراری  ”حتمی ” این روابط در آینده است ،روابطی که لاورف از زمان

  دقیق  آن اظهار بی اطلاعی میکند “  !

 

طارق الحمید مینویسد :

 من معتقدم که اظهارات لاوروف ،در عین اهمیت میتواند زنگ خطری جدی برای کل منطقه باشد و می خواهم به کسانی که فکر می

 کنند روابط ایران و اسراییل هیچ گاه برقرار نمی شود هشدار دهم که این اظهارات، صرفا اظهارات یا نوشته های یک رسانه یا تحلیل

 یک تحلیل گر نیست بلکه سخنان عالی ترین مقام دیپلماتیک کشوری چون روسیه است که نزدیک ترین روابط را با دو طرف  ایران و

 اسراییل دارد .

 

اگر بنا را بر این سخنان لاورف و تلاش برای به انجام رساندن آن بگذاریم ، نتیجه خواهیم گرفت که برنامه هسته ای ایران در واقع

 برای موجودیت اسرائیل چندان خطر به حساب نخواهد آمد ، بلکه خطر آن به مراتب برای کشورهای منطقه بیشتر و واقعی تر است .

 

 

و اکنون که وزیر خارجه روسیه چنین قاطع به ایجاد چنین روابطی بین اسرائیل و ایران ابراز اطمینان میکند ، سؤال این است ،

این همه مخفی کاری ایران در فعالیت هسته ای اش ، برای چه و برای کیست ؟

آیا آنچه را که سرگئی لاورف اظهار کرد ، تفسیر دیگری از آنچه حکومت ایران در رسانه های غرب مبنی بر اعلام آمادگیش برای

 مذاکره و جایگزینی سلاح های هسته ای منطقه با پرونده هسته ای نظام حاکم بر تهران نیست ؟

 

 

منبع : الشرق الأوسط (چاپ لندن)

 

ترجمه و برگردان : اَلفی  – بابیلونسکای بلاگ

طالبان سوئد و عبور آنها از ایران به پاکستان

هفته نامه اکسپرس چاپ فرانسه  در شماره 10 اکتبر طی گزارشی  که  اکسل گیلدن آن را از سوئد تحت عنوان ” طالبان سوئدی ” که

گویای به تنگ آمدن از بعضی از  شهروندان افراطگرای مسلمان  تبار در سوئد است و با افراطیون اسلامی در پاکستان و سومالی و

جاهای دیگر مخفیانه همکاری میکنند ، پرداخته است .

 

اکسپرس مینویسد در یک آپارتمان کوچک در حومه استکهلم به نام هلن ، از دست دختر نوزده ساله خود سخت نگران و افسرده شده

  است  ، او یک ماه بود که از دخترش ، صفیه کاملا بی خبر بود ، تا آنکه در روز 15 سپتامبر ، یک خبرنگار سوئدی به خبر

میدهد که صفیه ، دوست پسر صفیه ، یک ایرانی و چند ترک تبار از دو هفته قبل در پاکستان در بازداشت و در زندان به سر

، اتهام صفیه و دوستانش ، ارتباط و همدستی با افراطیون مسلح پاکستانیست.

اکسپرس مینویسد ، یک ماه بود که صفیه ، دوست پسرش و فرزند دو ساله آنها ، یک سوئدی دیگر ، هفت ترک تبار و یک ایرانی

تحت عنوان تعطیلات از سوئد خارج شدند ، اما بعد معلوم شد که از راه ایران به طور غیر قانونی وارد خاک پاکستان شده اند ، ولی

طولی نکشید که در جاده ای در منطقه دریاخان پاکستان ، توسط مامورین امنیتی آن کشور شناسائی و دستگیر شدند .

به اعتقاد منابع پلیس پاکستان ، هدف صفیه و گروه او رساندن خویش به مقر گروه طالبان درمنطقه وزیرستان پاکستان بود .

طبق نوشته اکسپرس دو سال پیش صفیه که در آن زمان تازه هفده ساله شده بود همراه با دوست پسرش به بهانه سفر حج به عربستان

سعودی از یک کشور مسلمان و ناآرام دیگر ، سومالی سردر می آورند  و بعد معلوم شد به منظور پیوستن به افراطیون مسلح  و

شرکت در جنگ اسلامیون علیه اتیوپی به سومالی رفته بودند و اتفاقا در اتیوپی دستگیر و زندانی هم شدند .

 

منبع : اکسپرس فرانسه

 

ترجمه و برگردان : اَلفی – بابیلونسکای بلاگ

اوباما ، ایران و پایان یکه تازی آمریکا (سر مقاله نوول آبزرواتور پاریس)

 

ژان دانیل ، سردبیر هفته نامه  نوول ابزرواتور چاپ پاریس ، سرمقاله اصلی شماره 7 اکتبر خود را به پایان تک رویهای آمریکا وبررسی اوضاع جهان ، ایران و صلح خاورمیانه اختصاص داده است . ژان دانیل مینویسد :

خاربار فروش الجزایری  محله ما اخیراً فیلسوف شده است !

او که هر وقت مرا میدید میگفت خدا میداند که آینده چگونه خواهد بود ، حالا میگوید از این هوای مطبوع و استثنائی پائیزی تا

میتوانی استفاده کن که دیگر آینده ای وجود نخواهد داشت !

ژان دانیل ، سردبیر نوول ابزرواتور مینویسد که میدانیم آینده ما به این بستگی دارد که بیکاری کاهش و رشد اقتصادی افزایش پیدا

کند ، حجم بدهی های کشور ما تغییر پیدا  کند ، بورس بازان و سرمایداران بازار مبادلات از طمع خود بکاهند ، اما همزمان به این

نیز بستگی دارد که متفقین در نهایت چگونه از باطلاق افغانستان خارج شوند و به تهدیدهای ایران به چه صورتی پاسخ خواهند داد .

 

آنچه مسلم است با توجه به فاجعه ای که جرج بوش پسر و دیک چنی ودارودسته نومحافظه کاران آمریکایی در عراق به باور آوردند

، اندیشه به اصطلاح حق مداخله پیشگیرانه در امور دیگران به وسیله یک کشور واحد به عنوان ابرقدرت ، یا بهانه صدور

دموکراسی و تحمیل آن به مشرق زمین و به کشورهایی که دارای فرهنگ و سنت و تمدن دیگری هستند  ، اکنون میتوان گفت که

برای همیشه به تاریخ سپرده شده اند .

برای همه روشن شده است که موازین دموکراسی را در همه جا یکسان نمیتوان برقرار کرد و اگر در این میان یک کشور اسرائیل

از نظام دموکراتیک برخوردار است ، به خوبی میدانیم که آن هم صرفاَ برای تنها یهودیان ، نه برای سایرین است .

 

ژان دانیل مدیر مسئول و سردبیر هفته نامه نوول ابزرواتور در ادامه سرمقاله خود میافزاید ، اکنون پذیرفته شده است که دنیای یک

قطبی پریروز و جهان یک قطبی دیروز ، جای خود را اکنون به جهان چند قطبی داده است ،

امروز دیگر آمریکا یکه تاز نیست ، چین و هند و روسیه و برزیل هستند که کلید آینده به شمار میروند ،

به عبارتی دیگر نقش آمریکا به عنوان ژاندارم جهان ، به پایان رسیده است و در این شرایط تازه صلح را باید به اسرائیل تحمیل کرد .

در گذشته اریل شارون نخست وزیر اسبق اسرائیل برای فرار از صلح ، ترفندی به کار برد که پیروان او آن را شاهکار توصیف

کردند ، ترفند آریل شارون این بود کهدر افکار عمومی غربیها  از رهبر فلسطینیها ، یاسر عرفات ، برنده جایزه صلح نوبل ، یک

چهره تروریست بسازد و اینطور وانمود کند که عرفات و بن لادن فرقی با هم ندارند ، حال آنکه عرفات یک رهبر معتدل و خواستار

واقعی صلح بود .

 

 

اینک جانشین شارون ، بنیامین نتانیاهو نیز همان راه او را میرود ، راه فرار از صلح !

اما وصله تروریست چون به هیچ وجه به محمود عباس ، رهبر کنونی فلسطینها که خود رئیس جمهوری اسرائیل ، شیمون پرس ،

صلح طلبی او را مورد تشویق و تأئید قرار داده نمیچسبد ، نتانهاهو ترفندهای دیگری به کار میبرد ، مثل ادامه شهرک سازی در

زمینهای فلسطینی و متاسفانه اکثر اسرائیلیها در اسرائیل طرفدار مواضع تندوروانه نتانیاهو هستند .

نوول ابزرواتور مینویسد ، بنیامین نتانیاهو با لجبازی و سرسختی کورکورانه ای با خط مشی و سیاستهای رئیس جمهوری آمریکا ،

باراک اوباما ، مخالفت میورزد و حال آنکه مواضع رئیس جمهوری آمریکا بر این واقعیت استوار است که مبارزه علیه برنامه های

هسته ای ایران تنها به شرطی به ثمر خواهد رسید که کشورهای مسلمان و ممالک عربی  با قدرتهای بزرگ غربی همراه شوند .

 

ولی این همراهی به وجود نخواهد آمد مگر مسلمانهای دنیا ببینند که قدرتهای بزرگ ، اسرائیل را وادار به صلح با فلسطینیها میکند .

 

ژان دانیل در پایان مینویسد ، اگر چه در اسرائیل مردم طرفدار سیاستهای ضد صلح نتانیاهو ، نخست وزیر اسرائیل هستند ، اما از

دیدگاه برخی از یهودیان با قدرت در آمریکا ، باراک اوباما ، بهترین ضامن نجات و بقای اسرائیل است و افسوس میخورند که مردم

اسرائیل و دولت اسرائیل به مخالفت با رئیس جمهوری آمریکا برخاسته اند .

 

گویا خاربار فروش محله ما درست میگوید ، که فعلا و در حال حاضر امیدی به شرایط آینده نمیتوان داشت !

 

منبع : نوول ابزرواتر فرانسه

ترجمه و برگردان :  اَلفی بابیلونسکای بلاگ

 

 

 

 

 

فیگارو : نظامِ محکومِ تهران ، متهمان را به اعدام محکوم میکند

 

ژرژ مالبرونت ، نویسنده و روزنامه نگار فیگارو روزنامه بزرگ صبح فرانسه در مقاله ای که در شماره 10 اکتبر نوشته است

به  احکام افسارگسیخته تهران درباره متهمان حوادث اخیر تهران به خصوص سه متهمی که در روزهای اخیر به اعدام محکوم

شده اند پرداخته است . مالبرونت مینویسد : تهران در روزهای اخیر به طرز جنون آمیزی به صدور و اجرای احکام اعدام

 پرداخته است . صدور حکم اعدام برای سه نفر از کسانی که بعد از انتخابات ایران دستگیر شدند ، تهران را در بحران

 مشروعیت  از آنچه هست ، فروتر برده است .

محمد علی زمانی یکی از کسانی است که به اعدام محکوم شده است ، اما تهران از دیگر محکومان اعدام فقط با نامهای

اختصاری یاد کرده است . محمد علی زمانی به جرم عضویت در انجمن پادشاهی و اتهاماتی همچون جاسوسی برای سازمانهای

امنیتی آمریکا ، ملاقات با دو افسر نظامی آمریکا و اقدام و شورش علیه حکومت در حکمی عجیب به اعدام محکوم شده است ،

هرچند این حکم ، حکم نهائی نخواهد بود و حکم اصلی بعد از فرجام خواهی صادر خواهد شد .

فیگارو به جزئیات دادگاههای نمایشی برگزار شده در ماه اخیر اشاره میکند و مینویسد در این دادگاه نمایشی همه جور متهمی

 یافت میشد ، نویسنده ، روزنامه نگار، معاون رئیس جمهور ، وزیر، کارمند سفارت ، دانشجو و استاد نمونه هایی از متهمان

دادگاه  درتهران بودند.

بعد از اعلام صدور حکم اعدام که یکی از سایتهای اصلاح طلبان به نام “موج سبز” آن را انتشار داد ، وزارت امور خارجه

 فرانسه بلافاصله موضع گیری کرد و به شدت به محکوم کردن  آن پرداخت .

نویسنده فیگارو در آخر نتیجه  گیری میکند که ، تهران همانگونه که از دستگیر شدگان به عنوان گروگان استفاده کرده است ،

 میخواهد با صدور احکام اعدام ، از آن به عنوان برگ برنده در امتیاز گیری از مخالفان خود و کشورهای جهان استفاده کند

 

منبع  :  فیگارو

 

ترجمه و برگردان  :  اَلفی  -  بابیلونسکای بلاگ

تأسیسات مخفی هسته ای قم

 

کارشناس و تحلیلگر مسائل خاورمیانه ، دکتر عبدالرحمن الراشد ، در مقاله ای که شماره 25 سپتامبر الشرق الأوسط مینویسد ، به تبعات افشای تأسیسات هسته ای قم در ایران و ارتباط آن با کشورهای منطقه پرداخته و چنین آغاز میکند :

مدتی پیش ، احمدی نژاد همگان را به خبر غافلگیر کننده هسته ای  وعده  داده بود ، و اکنون این  سوپرایز هسته ای  فرارسیده است .

ظاهرا برای احمدی نژاد این همه جدل بین المللی ، چالشهای سیاسی ، فرار از بازرسی ها و نگرانی های بین مللی ، غنی کردن

اورانیم و ساخت سانتریفیوژهای جدید ،  تا به  امروز راضی کننده نبود .

واینک کشف تأسیسات مخفی شده هسته ای در نزدیکی شهر قم .

دولت ایران  به محض اینکه احساس کرد که در معرض خطر افشای تأسیسات مخفیش در قم قرار گرفته است ، خود اقدام به اعلام

وجود آن به نهادهای بین المللی کرد .

امروز در نیویورک و پیتسبورگ (پنسیلوانیا) ، ایران تبدیل به مسئله نخست دنیا و این نشست ها گردیده است ، چیزی که احمدی نژاد

از آن فراوان لذت میبرد !

اما ایران  مسلما در مسیر خطرناکی گام برداشته است ، مسیری که شاید نتیجه آن چیزی جز تحریم و تنگ تر شدن محاصره

اقتصادی و سیاسی در نشست اوایل اکتبر نداشته باشد ، اضافه شدن این تحریم ها به اعتراضات خاموش نشدنی معترضان به سرقت

انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران ، مسلما کار این سیستم را دشوارتر از پیش خواهد کرد .

 

آیا نزدیکتر شدن نظام حاکم بر ایران به مرحله خطرناک ساخت  سلاح هسته ای و کشف این تآسیسات مخفی در نزدیکی تهران ،

منجر به حل و فصل این بحران پر خطر خواهد شد ؟

منظور این است ، آیا این کشف و افشای اخیر منجر به ضربه نهائی ، چه منفی و چه مثبت خواهد شد ؟

 

در این مرحله حساس ، هیچ یک از کشورهای قدرتمند دنیا در صف طرفداران ایران قرار نگرفته است ، جز چین و روسیه ، که این

دو هم با احتیاط بسیار در حال گام برداشتند در این مسیر هستند .

نیکلا سارکوزی ، رئیس جمهور فرانسه که خود از رهبرانی بود که تا کنون از مخالفان برخورد و تحریم سخت علیه ایران شناخته

شده بود ، اما بعد از این افشای جدید ، آنچنان آشفته شده است که در نیویورک  اینچنین سخن میراند ؛ دیگر فریبکارها و مخفی

کاریهای ایران برای دنیا قابل قبول نخواهد بود و گزینه ای جز یک اجماع جهانی برای برخورد شدید با ایران باقی نمانده است .

 

حتی روسیه که تا کنون از پشتیبانان اصلی جمهوری اسلامی ایران به شمار میرفت ، با تغییر موضعی آشکار ، هرچند با احتیاط ،

خود را تا حدودی متمایل به تحریم ها نشان داده است .

فقط در این میان موضع چین است ، که بعید به نظر میرسد بتواند در برابر امتیازات متقابل ایالات متحده ، مقاومت کند ، ازین رو

میتوان سرسختی نسبی و زیرکانه چین و روسیه را به امتیاز گیری از آمریکا را به راحتی تعبیر و تفسیر کرد .

 

اما در این میان ، نکته مثبتی که میتوان تا حدودی به آن امیدوار بود ، عقب نشینی نسبی ایران در برابر یک اجماع سخت و بزرگ

 جهانیست ، عقب نشینی که شاید منجر به پذیرش کامل پروتکل های منع تسلیحات هسته ای و اجرای تعلیق موقتی از سوی ایران

 شود عقب نشینی که جامه جهانی ، به خصوص کشورهای منطقه بی صبرانه در انتظار آن هستند .

 

شاید جمهوری اسلامی این نکته را دریافته باشد که با افشای تأسیسات مذکور ، اکنون حمله نظامی از شکل جنگ روانی گذشته  در

حال خارج شدن است و بیشتر جنبه یک تهدید واقعی را به خود گرفته است  .

همانطور که تصمیمات آینده شورای امنیت سازمان ملل ، چه در احتمال کمتر ، برخورد نظامی باشد و چه محتملتر ، تحریم

سخت اقتصادی و سیاسی باشد ، مسلما باعث انزوای بیش از پیش حکومت ایران خواهد شد .

 

این احتمالات در رابطه با تصمیمات جامعه جهانی زمانی قوی تر میشود که بپذیریم خبر ساخت بیش از سه هزار سانتریفیوژ در این

 تأسیسات مخفی ، از اصل خبر کشف تأسیسات ، برای دنیا شوک آورتر و هراس آورتر بوده است .

 

آیا ممکن است ، امیدوار بود حکومت ایران این مخاطرات را درک کند ؟

آیا ممکن است ، امیدوار بود نظام حاکم در ایران از این غرور خطرناک خود دست برداشته و به  کابوس یک تهدید

 تسلیحاتی-هسته ای پایان دهد ؟

تهدیدی که با واقع بینی میتوان به خوبی دریافت که بیش از آنکه غرب یا حتی اسرائیل را مورد هدف داده باشد ، کشورهای منطقه و

همسایگان خود را نشانه گرفته است .

تهدیدی که با با در نظر گرفتن حضور و دخالتهای جمهوری اسلامی ایران در کشورهائی همچون عراق ، افغانستان ، لبنان و کمک

به عمیقتر شدن منازعات داخلی فلسطین ، جدا از تهدیدات نظامی-موشکی ، بیشتر به منطقه ای بودن آن پی خواهیم برد تا فرامنطقه

ای بودن آن .

 

منبع :  الشرق الأوسط

 

ترجمه و برگردان  :    اَلفی  -   بابیلونسکای بلاگ

لوموند : قرار بود سارکوزی از تریبون سازمان ملل تأسیسات مخفی قم را افشا کند که مقامات ایران پیشدستی کردند

 

 لوموند روزنامه عصر فرانسه در گزارشی که در شماره 25 سپتامبر ، توسط ناتالی نوگایرد از نیویورک منتشر

ساخته است  ، به رویدادهای چهل وهشت ساعته مربوط به ایران که در حاشیه اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل و

اجلاس گروه  G20  در پنسیلوانیا پرداخته و می نویسد ،

از آنجائی که سه کشور غربی آمریکا ، فرانسه و انگلستان گزارشهای مربوط به اعلام یک سایت اتمی مخفی ایران

را در اختیار داشتند ، فرانسه بطور جدی براین باور پای می فشرد که باید این خبر از تریبون نشست ویژه شورای

امنیت سازمان ملل   ، که به ریاست باراک اوباما تشکیل گردید ،  به  اطلاع جهانیان برسد که سران کشورها در

جریان مخفی کاری های حکومت اسلامی ایران قرار بگیرند ،

اما این همان چیزی بود که آمریکا قاطعانه آنرا رد کرد.

ناتالی می نویسد ، حتی فرانسه چنان به این مسئله معتقد بود که بخشی از سخنرانی رئیس جمهوری نیکولا

سارکوزی برای ایراد در شورای امینت به  موضوع وجود تاسیسات مخفی هسته ای در قم و مخفی نگاهداشتن  آن از

سوی ایران اختصاص داده شد.

مقامات تهران به محض تردید درباره افشای آن از سوی مقامات غربی آن هم از تریبون رسمی نشست سازمان ملل

توسط نیکلا سارکوزی ، اقدام به انتشار نامه ای به ظاهر رسمی به آژانش انرژی اتمی کردند . تا شاید کمی از آثار و

نتایج این پنهان کاری فریبکارانه کاسته باشند .

 لوموند می افزاید ،

 مخالفت شدید باراک اوبا ما با طرح مخفی کاری ایران در شورای امنیت   ، در واقع ،  از آنجائی ناشی می شد که

رئیس جمهوری آمریکا سخت براین باور بود  ،  چنین کاری به اجماع بین المللی مورد نظر آمریکا ،  در مورد

تصویب قطعنامه ای در جهت  جستجوی راه های رسیدن به یک جهان بدون سلاح اتمی لطمه خواهد زد.

 

 از همین رو بود که اعلام خبر به با بیست و چهار ساعت تاخیربه روز جمعه بیست و پنجم ماه سپتامبر ( دیروز)

موکول شد.

لوموند ادامه میدهد  ،

 با این حال افشای وجود یک سایت جدید مخفی اتمی ایران ، حتی از طرف خود رژیم هم که باشد ، چرخش منفی

شدیدی برای حکومت ایران به دنبال خواهد داشت  و بر قاطعیت غرب در پافشاری بر قانع کردن روسیه و چین

خواهد افزود.

به نوشته لوموند ، سه کشورغربی آمریکا ، فرانسه ، انگلستان و اسرائیل سالها بوده است که از  وجود سایت اتمی

سپاه پاسداران در حوالی قم اطلاع اشته اند و جریان توسعه انرا دنبال کرده اند.

 به نوشته لوموند ، از همین روست  که اعلام شد ،  مقامات سه کشور ماه هاست که بصورت پنهانی در مورد زمان

مناسب برای اعلام خبر برای افکار عمومی در مذاکرات پشت پرده بوده اند ، ولی وجو چنین مذاکراتی به نحوی که

معلوم نیست به اطلاع طهران می رسد ،  و تهران  به فوریت با ارسال نامه ای به آژانس انرژی اتمی نسبت به اقدام

غرب در افشای این خبر پیش دستی می نماید .

 

 

منبع : لوموند

 

ترجمه و برگردان : اَلفی – بابیلونسکای وبلاگ

نظام حاکم بر ایران و سپر هسته ای به نام “قم”

 

طارق الحمید ، کارشناس برجسته مسائل خاورمیانه ، طی مقاله ای تأمل برانگیز در شماره 26 سپتامبر الشرق الأوسط چنین مینویسد :

با آشکار شدن تأسیسات جدید و پنهان شده هسته ای از سوی ایران ،  جامعه جهانی وارد مرحله جدیدی از تعامل با ایران شده است ،

مرحله جدیدی که مسلما تعاملات با تهران را با چالشی جدی مواجه ساخته است .

نظام حاکم بر ایران ، دیگر به صورت آشکارا به گمراه کردن جامعه جهانی میپردازد ،إغفالی که در  شرایط “خاص” سیاسی داخلیش ،

هیچ إبائی از آشکار کردن  جهانی آن ندارد .

آشکار ساختن تأسیسات پنهان شده در پایگاههای نظا میش در نزدیکی شهر ” مقدس”  قم  ، خود گویای بلوغی تازه در سیاستهای

فریبکارانه نظام حاکم بر تهران است .

این مرحله   جدید ، آنجا که سخنان اوباما ، براون و سارکوزی ، آن هم در جریان نشست عمومی سازمان ملل

 

 رنگ ” هشدار” و ” تهدید ”  نسبت به این فریبکاری ایران به خود میگیرد ، نمود تازه تری میابد .

نظام حاکم ، آنجا که در می یابد سازمانهای اطلاعاتی ایالات متحده و فرانسه ، مدتهاست به وجود تأسیسات هسته ای جدیدی در نزدیکی

شهرقم پی برده اند ، در اقدامی  بی سابقه و البته  ” گمراه کننده ” ، طی نامه ای به آژانس بین المللی انرژی اتمی ، وجود آن را اعلام و

تأئید میکند .

اعلام وجود این تأسیسات از سوی ایران به صورت رسمی ،  آنچنان برای نظام بین المللی شوک آور بود که نشست بیست کشور

صنعتی ، موسوم به  G20 در پیتسبورگ را کاملا تحت تأثیر قرار داد .

تأثیر آن در سخنان رهبران کشورهای بزرگ دنیا بسیار مشهود بود ، آنجا که گوردن براون ،نخست وزیر انگلیس از آن  به عنوان

 ” بالاترین سطح فریبکاری تا آنجا  که باعث حیرت و تعجب جامعه جهانی شده است ” یاد میکند .

براون اضافه میکند : هیچ راهی جز ترسیم یک خط هماهنگ برای برخورد با فریبکاریهای ایران باقی نمانده است .

همچنانکه که رئیس فرانسوی ، نیکلا سارکوزی ، در یک جمله پرمعنا تمام زوایا و تبعات این پرونده را اینگونه بیان میکند :

 ” نظام ایران ، در حال سوق دادن جامع جهانی به مسیر بسیار خطرناکی است “

این بدان معناست  که به چه اندازه ای پیشرفت در تصدیق و تأئید نظام حاکم در ایران و اعتماد به نیات آن ، جدای از جامعه جهانی  ،

برای کشورهای منطقه ، سخت و دشوار بوده است !

اثبات  ” مداوم ” عدم اعتبار و مشروعیت نظام ایران ، مسلما فرصتهای بیشتری برای برآورد خواستهای اسرائیل در منطقه ، از سوی

ایالات متحده و دولتهای غربی به وجود خواهد آورد .

همانطور که از ابتدا حکومت اسرائیل بر این باور بود که مذاکرات با ایران فقط میتواند فرصتهای بیشتری برای رسیدن حکومت ایران

به مقاصد هسته ای و البته فریبکارانه خود ، ایجاد کند ، باوری که دولت اسرائیل از ابتدا بر آن اصرار میکرد ، باوری که دیروز بعد

از خبر فاش شدن تأسیسات مخفی ایران ، برخی رهبران غرب به آن اعتراف کردند .

بنابراین ، قرار گرفتن در برابرافزایش خطر در جریان پرونده هسته ای جمهوری اسلامی ، شاید گزینه حمله نظامی را برای برخی

کشورها تقویت کرده باشد .

خطر بزرگ و بسیار جدی در این فریبکاری بین المللی که باید به آن توجه ویژه کرد ، مسئله برپا ساختن تأسیسات فوق العاده خطرناک

هسته ای در نزدیکی شهر مقدس ” قم ” است .

شهری که خواستگاه علمی و بزرگان شیعه میباشد !

این فریبکاری آنجا خطرناکتر میشود که در می یابیم ، حکومت ” اسلامی” در ایران ،  شهر قم و بزرگان آن را سپر بلای ، مقاصد

نامشروع خود در برابر طوفانهای سهمگین بین المللی در آینده کرده است .

روشی که حکومت جمهوری اسلامی ایران از آن بسیار سود جسته است ، و آن همان تحریک شدید احساسات مسلمانان به خصوص

شیعیان در برابر تصمیمات جامعه جهانی و سوءاستفاده از این قلیان احساسات در پیشبرد مقاصد مخاطره آمیزش  میباشد .

قلیان احساساتی مذهبی که مسلما با کوچکترین واکنش نظامی جامعه جهانی ، و تاثیر آن بر شهر مقدس “قم”  ، بزرگترین خدمت را به

نظام حاکم بر ایران خواهد کرد .

 

فاش شدن تأسیسات مخفی و جدید هسته ای ایران ، دلیلی دیگر بر عدم اطمینان جهان به مقاصد هسته ای ایران میباشد ، دلیلی که مسلما

آخرین دلیل نخواهد بود .

 

منبع : الشرق الأوسط

 

ترجمه و برگردان : اَلفی  – بابیلونسکای وبلاگ

تلاش برای بی اهمیت جلوه دادن سخنرانی باراک اوباما توسط محمود احمدی نژاد /تصاویر اختصاصی آسوشیتدپرس

عکسهای اختصاصی  آسوشیتدپرس از  محمود احمدی نژاد  هنگام سخنرانی باراک اوباما